حمدالله مستوفي در تاريخ گزيده ، باب معرفي تهمورس (تهمورث) چنين آورده :
لقب او را ديو بند گويند ، جهت آنكه ديوان مامور امر او بودند ، و اين روزه داشتن به عهد او پديد آمد ، جهت آن كه قحطي عظيم بود و ده سال متواتر بماند و هر چه زرع كردند نرست و تخم نيز تلف شد . مردم دست از زرع باز كشيدند .
رزق بني آدم را وفا نمي كرد ، ضعفا از گرسنگي هلاك مي شدند . شخصي بوذاسف نام پيشواي درويشان بود ، ايشان را به روز كسب كردن فرمود و از خوردن منع كرد ، و به شب از آن كسب قوت سد رمقي مي ساختند .
تهمورس به متابعت ايشان حكم كرد هر كه را دستگاهي باشد ، غذا خوردن به روزي يك نوبت قناعت كنند و يك نوبت به درويشان دهد تا همه را كافي باشد ، و آن سنت شد . هر كس كه خواستي كه به خداي تعالي تقرب كند ، روزه داشتي و غذاي يك نوبت به درويشان دادي . سعدي شيرازي در اين معني گفته است :
مسلم كسي را بود روزه داشت كه در مانده اي را دهد نان و چاشت
و گرنه چه لازم كه زحمت بري ز خود بازگيري و هم خود خوري