در ايران باستان جشن هاي زيادي متداول بوده است و جشن كه از نظر لغوي با يسن (نيايش) و يزش(عبادت) هم ريشه است، خود نوعي عبادت بوده است. همه عبادات ديني ايرانيان با جشن آميخته شده بود. يكي از مناسبت هاي جشني، هم نام شدن نام روز و ماه بوده كه در تمام ماه ها چنين جشني وجود داشته است. در اين گونه جشن ها، از امشاسپند يا ايزد موكل بر آن روز و ماه ستايش مي شده است. ماهي كه در آن به سر مي بريم، خوردادگان است كه روز ششم خرداد ماه برگزار مي شد و به نام خرداد يا هئوروتات ، امشاسپند مادينه نامگذاري شده بود.
خرداد به معني تماميت، كليت و كمال است و مظهري است از مفهوم نجات براي افراد بشر. از كارهاي عمده او حمايت از آب است و شادابي گياهان از اوست. همچنين خرداد مظهر تندرستي و سلامتي است. خرداد همواره در متون همراه مرداد، امشاسپند مادينه ديگر ذكر مي شود. اين دو امشاسپند با آب و گياه ارتباط دارند.
از آن جا كه پاره اي از مراحل آفرينش مثل آب و گياه به گونه اي طبيعي جفت اند، پس پاسداران آنان نيز، خرداد و مرداد، بيشتر اوقات با هم مي آيند. هداياي آنان ثروت و رمه چهار پايان است، به گونه اي كه اين دو نماينده آرمان هاي نيرومندي، سر چشمه زندگي و رويش هستند. هماوردان خاص آنها، ديوان «گرسنگي» و «تشنگي» اند. همكاران خرداد، ايزد تيشتر و باد و فروهر پرهيزكاران هستند. خرداد امشاسپند در دوران حمله اهريمن، آب را به ياري فروهرها مي ستاند. به باد مي سپارد و باد آن را به شتاب به سوي كشورها مي برد و به وسيله ابر مي باراند. در نامگذاري ماه ها، خرداد و مرداد در دو طرف ماهي هستند كه نماد آن تير يا تيشتر است و تيشتر ايزد باران است. در اين جا نيز ارتباط ميان دو امشاسپند را با آب مي بينيم. افزون بر اين، در ملكوت خداوند، تندرستي و زندگي جاودان زير نظر اين دو امشاسپند بهره آدمي خواهد شد، متاسفانه امروزه جشن خوردادگان به فراموشي سپرده شده است.
