^{به آرامی آغاز به مردن مي‌كنی
اگر سفر نكنی ،
اگر كتابی نخوانی ،
اگر به اصوات زندگی گوش ندهی ،
اگر از خودت قدردانی نكنی .}

^{به آرامی آغاز به مردن مي‌كنی
زماني كه خودباوري را در خودت بكشی ،
وقتي نگذاري ديگران به تو كمك كنند .}

^{به آرامي آغاز به مردن مي‌كنی
اگر برده‏ی عادات خود شوی ،
اگر هميشه از يك راه تكراری بروی ...
اگر روزمرگی را تغيير ندهی
اگر رنگ‏های متفاوت به تن نكنی ،
يا اگر با افراد ناشناس صحبت نكنی .}

^{به آرامی آغاز به مردن مي‏كنی
اگر از شور و حرارت ،
از احساسات سركش ،
و از چيزهايی كه چشمانت را به درخشش وا می‌دارند ،
و ضربان قلبت را تندتر مي‌كنند ،
دوری كنی . . .}

^{به آرامی آغاز به مردن مي‌كنی
اگر هنگامی كه با شغلت،‌ يا عشقت شاد نيستی، آن را عوض نكنی ،
اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نكنی ،
اگر ورای روياها نروی ،
اگر به خودت اجازه ندهی
كه حداقل يك بار در تمام زندگي‏ات
ورای مصلحت‌انديشی بروی . . . 
 
امروز زندگی را آغاز كن !
امروز مخاطره كن !
امروز كاری كن !
نگذار كه به آرامی بميري !}

^{شعرى: از پابلو نرودا}

^{ترجمه: احمد شاملو}