^{از کجا آمده بود ؟}

^{به کجا می رفت ؟}

^{تنها دو جاپا دیده می شد .}

^{شاید خطایی پا به زمین نهاده بود . ( سهراب )}

^{نورالله نوكري باغ كنار دستي مان را مي كرد ، نوكري باغ ننه زردشت را ... آدم عجيبي بود ، قد كشيده و دستان پهن ، كمر باريك و گردن بلند و چشماني كه تيز مي نگريست به او جلوه اي ديگر بخشيده بود . نگاهش عمق داشت و سحرت مي كرد ،كسي نمي دانست از كجا آمده ؟ و در اين دنياي بزرگ و فراخ آيا چشم به راهي داشت؟}

^{تنها يار و همدمش ، تنها مونس و محرم اسرارش خرك بود ، خري پير و بي پالان ... شنيده بودم خري كه از صاحبش بزرگتر است پالان از پشتش مي گيرند .}

^{نورالله هيچ گاه از خر سواري نمي گرفت ، حتي حيوان بند نداشت خود از پي صاحبش مي رفت . به چشم ديدم كه نورالله در حياط خانه ما سيگاري روشن كرد ، پوكي خود مي كشيد ، پوكي حيوان ... پير ها مي گفتند خر او خر نيست ، اجنه اي در قالب چارپاست و كليد بخت نورالله را در كف دارد ، راست و دروغش را نمي دانم ، حالا هم ، بعد از اين همه سال ...}

^{ننه زردشت باغ انار بالا دست را به او سپرده بود و به انصاف باغ پر رونقي بود . فصل انار كه مي شد ، خورجيني كنار حوض خانه مان خالي مي كرد ، اين انار را براي پري جان ، مادرم مي آورد تا به قولي محبت هاي او را تلافي كند ، او بيشتر خدمت مادرم را مي نمود تا ننه زردشت ، چرا كه پري جان هميشه دكمه هاي افتاده كتش را مي دوخت ، موهايش را قيچي مي زد و جوراب هاي تازه برايش مي خريد ...}

^{این مقدمه طولانی را نوشتم تا از او یادی کرده باشم ، از او که لحظه تولد اولین کسی بود که به خاطر دارم ، میدانم ، باورش سخت و ناممکن است ، اما آن مرد ، مرا در آغوش گرفت و خوب نگریست ، آنگاه لبخندی بر لبانش نشست و رو به پری جان گفت : منتظر دختری بودیم ، این موجود زشت کیست ؟؟؟}

^{آنگاه این ذکر را در گوشم زمزمه کرد :}

^{هو ، هوتا ، هوتر ،}

^{سال ها این ذکر در ذهنم طنین داشت تا سر انجام معنی آنرا دریافتم او خواهان آن بود تا عناصر هستی مرا در جهان خاکی پاسداری کنند ...}

^{دردا ، امروز نورالله نیست ، رفت ،یک شب مهتابی ، آرام و بی صدا ، باغ بی او خشکید ، انارها ، سیب ها ، گیلاس ها ...}

^{امروز دوم امرداد است ، روزی که در باغ ننه زردشت بر جهان خاکی دیده گشودم ، دوم امرداد که می شود ، آوای نورالله در وجودم می پیچد : هو ، هوتا ، هوتر ...}